شجاع
288
أنيس الناس ( فارسى )
و عند الجوع نيز چون اكل به تعجيل و افراط نمايى منافى حشمت بود . ادب ديگر آنكه بر آن تقدير كه در سفره غذا اندك بود چون در ظروف غذا باقى باشد از اكل فارغ گرد ، و اگرچه گرسنه باشى . ادب ديگر آنكه در مهمانى شراب خود را از مستى و بىاختيار گشتن نگاه دار ، تا چون صحبت آخر گردد به خانهء خويش توانى رفت . ادب ديگر آنكه در ارتكاب شراب خواه مهمان باشى و خواه مضيف ، و اگرچه آن مشروب يك جام بود ، چون ملازمان و بندگانت صد گناه كنند ايشان را ادب مفرما و اعراض نما . چه هيچ كس آن را تأديب و تربيت نگويد . بلكه گويند بدمستى مىكند و عربده مىجويد ! چه از شرابخوار امثال اينها عربده شمارند . بدانكه در مستى ، بسيار گفتن و ستايش و مدح خويش كردن و به سرود خارج ترنّم نمودن بدترين عربدههاست و در هشيارى دليل و قرينهء ديوانگى . ادب ديگر آنكه چون شراب خورده باشى به مهمانى و ضيافت كس مرو تا از مراسم لوازم آداب صحبت و شروط مهمان شدن بازنمانى . و زنهار و هزار زنهار كه به دعوت عروسى و مهمانى شيرازيان كه